Biskup na walizkach

Biskup na walizkachBiskup na walizkach : z arcybiskupem Szczepanem Wesołym opiekunem polskiej emigracji rozmawia Aleksandra Klich. Katowice : Księgarnia św. Jacka, 2010. – 174 s. : fot. ; 20 cm. ISBN 978-83-7030-784-4

(…) Z urodzenia Ślązak, z wyboru – Polak, z kapłańskiej powinności – Rzymianin. Ten 84-letni duszpasterz Polonii to jedna z najbardziej
niezwykłych postaci w polskim Kościele. Urodził się w Katowicach, gdzie jego rodzice trafili w 1922 roku, po powstaniach śląskich. Wybrali Polskę, więc musieli opuścić rodzinne Gliwice, które po plebiscycie przypadły Niemcom. Od tego czasu Szczepan Wesoły zawsze już będzie w drodze.

Na wojnie, na którą trafił jako siedemnastolatek siłą wciśnięty w obcy mundur. I na emigracji jako robotnik w stalowni i w fabryce cukierków. I
jako ksiądz na rozdrożach Australii, pustyniach Libii, na amerykańskiej prowincji i w brazylijskiej dżungli – wszędzie tam, gdzie los zagnał Polaków. Pieszo, pociągiem lub samolotem.
Z nieodłączną walizeczką, lekko pochylony, pod pachą ściskający książkę. Bo ledwie siada, już, nie zważając na słaby wzrok, otwiera i czyta. Wszystko co wpadnie mu w ręce.

(…) To biskup, o którym mówiło się wśród Polonii, że mieszkał w samolocie i miał dwie walizki; jedną przywoził z podróży, druga już czekała przygotowana, gdyż nazajutrz, a najdalej za kilka dni, jej właściciel wylatywał w następną podróż w poszukiwaniu Polaków rozproszonych na świecie. To im poświęcił swoje życie. (Z okładki książki)

Szczepan Wesoły – ksiądz, arcybiskup, duszpasterz Polonii. Od 1951 r. w Rzymie; studia seminaryjne w Papieskim Kolegium
Polskim, a następnie na Papieskim Uniwersytecie Gregoriańskim, w Papieskiej Akademii Alfonsianum i na Uniwersytecie Pro Deo. Doktorat z teologii pastoralnej na Uniwersytecie Lateraneńskim (1967). Święcenia kapłańskie przyjął w 1956 r. Po studiach pracował w sekretariacie abpa Gawliny, przy wydawnictwie Sacrum Poloniae Millennium.

Duszpasterz Polaków we Włoszech (1958-1959). Pracownik Centrum Prasowego (Sekcja Polska i Europy Wschodniej) Soboru Watykańskiego II (1962-1965). Współpracownik kard. Rubina przy organizowaniu duszpasterstwa wśród Polonii (1968 – 1980). Mianowany biskupem tytularnym Dragonara i sufraganem gnieźnieńskim (16 XII 1968 r.), konsekrowany w Warszawie (7 II 1969 r.). Delegat prymasa Polski do spraw duszpasterstwa
emigracji (1980–2003). Rektor kościoła św. Stanisława w Rzymie (2000-2007) i redaktor kwartalnika “Duszpasterz Polski Zagranicą”, członek Papieskiej Rady ds. Duszpasterstwa Migrantów i Podróżnych. Przewodniczący Rady Administracyjnej Fundacji Jana Pawła II (1987-2007). W 1994 r. mianowany arcybiskupem ad personam. W roku 2003 z powodu osiągniętego kanonicznego wieku został tzw. biskupem seniorem.

Odznaczenia: doktor honoris causa KUL, Honorowy Obywatel Katowic, Krzyż Komandorski Polonia Restituta z Gwiazdą (Londyn), Krzyż Wielki Polonia Restituta (2008).